Dlaczego bank komercyjny jest „socjalistyczny”?

Analizując cechy i sposób funkcjonowania dużych korporacji, w tym dużych banków komercyjnych, można dojść do wniosku, że będąc symbolami kapitalizmu, paradoksalnie mają one charakter organizacji socjalistycznych. Oto uzasadnienie:

  • Firmy w gospodarkach socjalistycznych należą „do wszystkich”, czyli do całego społeczeństwa. Podobnie jest z dużymi korporacjami; są to spółki publiczne, czyli notowane na giełdach, a więc należące do bardzo licznego grona akcjonariuszy. Jednak pojedynczy akcjonariusze – w zdecydowanej większości przypadków – nie mają praktycznie żadnego wpływu na zarządzanie spółką. Korporacja jest de facto zarządzana przez bardzo wąskie grono największych mniejszościowych akcjonariuszy (np. Chevron przez rodzinę Rockefellerów, czy duże banki przez rodzinę Rotschildów). Z zupełnie analogiczną sytuacją mamy do czynienia w przypadku przedsiębiorstw w gospodarce socjalistycznej; formalnie należą one do całego społeczeństwa, są znacjonalizowane, ale tak naprawdę zarządza nimi wąskie grono elity państwo – partyjnej.
  • Personel korporacji często słabo identyfikuje się z firmą. Organizacje te zwykle funkcjonują w dużych miastach, a tu możliwości zmiany pracy są spore. Często obowiązuje zasada: „nie tu, to gdzie indziej”. Tak np. prezesi Banków Spółdzielczych pełnią swoje funkcje niejednokrotnie przez dziesiąciolecia, w korporacjach ich odpowiednicy zwykle „przeskakują” z jednej do drugiej (nierzadko konkurencyjnej) organizacji co kilka lat. Podobnie jest z personelem niższych szczebli.
  • W korporacjach bardzo często interes firmy jest na dalszym planie; kluczowe są koterie, znajmoności, powiązania, sympatie i antypatie. Skoro stosunkowo łatwo można zmienić pracę, to jeśli nawet w wyniku braku należytej troski o interes firmy, firma ta padnie, to – z puntu widzenia pracowników – nic strasznego się nie stanie. Po prostu przejdą oni do innego pracodawcy. To nie buduje identyfikacji personelu z interesem firmy.
  • W koroporacjach często panuje nadzatrudnienie i koszty są rozdęte do granic możliwości. Takich przykładów jak urządzanie urodzin prezesa na koszt firmy w ekskuzywnym ośrodku, za kwoty liczone w dziesiątkach tysięcy, czy kupowanie luksusowych samochodów za astronomiczne kwoty, można podać bardzo wiele.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to: